

ماشینحساب شیکارد و پاسکالین
نمونۀ بازسازیشدۀ ماشینحساب شیکارد
شیکارد در حدود سال 1623 دو ماشینحساب ساخت. یکی از آنها، که برای دوست منجمش یوهانس کپلر ساخته بود، در یک آتشسوزی از بین رفت. دومی مفقود شده است؛ اطلاعات ما از این دو ماشینحساب صرفاً بر اساس نامههای دستنویس شیکارد در موردشان است؛ در این نامهها چندین طرح و نقشه هست از دستگاههایی که ساخته بود.
ماشینحساب شیکارد
نامهای از ویلیام شیکارد به یوهانس کپلر منجم تنها سند باقیمانده در مورد ماشینحساب شیکارد است. شیکارد «تاسهای ناپیِر» را، که برای ضرب و تقسیم استفاده میشد، با سیستمی مبتنیبر چرخهای دندانهدار ترکیب کرد که کارشان انجام جمع و تفریق بود. تا جایی که میدانیم این نخستین ماشینحساب مکانیکی چهارعملی است.
ویلیام شیکارد
شیکارد کشیش، مخترع، زبانشناس، حکاک، نقشهکش، منجم، ریاضیدان و استاد دانشگاه بود. از جمله اختراعات فراوان وی ماشینی بود برای کار با دستور زبان عبری.
طرح شیکارد از ماشینحسابش
طراحی شیکارد فقط در چند طرح اولیه و نامههایی باقی مانده است که به کپلر منجم ارسال کرده بوده است. این اسناد تا 1935 مفقود بودند.
نمونۀ بازسازیشدۀ ماشین جمعزنیِ پاسکال (پاسکالین)
برای راهاندازی پاسکالین باید یک سوزنک را مثلاً در جایگاه عدد «3» روی یک چرخ دندانهدار وارد میکردند، سپس آن را آنقدر میچرخاندند تا به مانع بخورد و دیگر نچرخد. برای انجام عمل انتقال اعداد بین ستونهای ارزش (اصطلاحاً ده-بر-یک کردن) سازوکاری پیچیده و ناپایدار تعبیه شده بود که در آن به جای چرخدندههای متصل به هم از جرمهای آویزان استفاده شده بود.
پاسکالین
بلز پاسکال فیلسوف، ریاضیدان ... و فرزندی خلف بود. وی در دهۀ 1640 برای پدرش که مأمور جمعآوری مالیات بود، ماشینی ساخت که توانایی انجام عمل جمع را داشت. پاسکال حدود 50 پاسکالین ساخت؛ در واقع اولین ماشین جمعزنی ست که دست کم به تعداد محدود تولید شده است – اگرچه فقط 15 تا از آنها را توانست بفروشد.
بلز پاسکال
پاسکال که در حوزۀ ریاضیات و فیزیک فعالیت میکرد، وجود فشار جو و وجود خلأ را به شکل تجربی ثابت کرد. او بعدها دچار انقلابی معنوی شد و به الهیات و فلسفه روی آورد.
طرحهای ترسیمشدۀ ماشینحساب به دست پاسکال
طرحهای ترسیمیِ پاسکال نشان میدهند که بین طراحی چشمنواز بیرونی و سازوکار شکنندۀ درونی تضاد زیادی وجود داشته و همین مانع موفقیتِ ماشینحساب وی شد.